Wie aan streektaal denkt of Nedersaksisch komt al snel uit bij Broos Seemann. Hij is met afstand de meest productieve schrijver die Salland heeft voortgebracht. Hij schreef een schier onuitputtelijke reeks van verhalen, waar het (door hemzelf bedacht) dorp Broenvenne vaak centraal stond. Een fictief dorp dat tussen Raalte en Ommen.
Door dit dorp te creëren -rond de plek waar hijzelf met zijn gezin woonde- als locatie waar zijn verhalen zich afspelen, kon hij vrijuit schrijven zonder tegen schenen aan te schoppen.
Broos (Ambrosius Karel Hendrikus Maria) Seemann is in 1934 geboren in Deventer, als zoon van een Duits-Sallandse vader en Gelderse moeder. Daaruit kan afgeleid worden dat hij het Sallandse dialect zeker niet met de paplepel ingegoten heeft gekregen. Zelf gaf hij daarover aan dat hij de worsteling daarmee ‘vaak moeizaam heeft moeten winnen’’.
Na de middelbare school en de diensttijd werd Broos onderwijzer. In die tijd begon hij ook serieus met schrijven. In 1964 ging hij aan de slag als onderwijzer in Lemelerveld, waarop hij met vrouw en kinderen ook naar Lemelerveld verhuisde. In 1965 verscheen zijn eerste boek Sallandse Vertelsels.
De meeste verhalen schreef hij in de tijd dat hij (sinds 1968) aan de voet van de Lemelerberg woonde (hij woonde daar sinds 1965), niet ver van de plek waar zijn voorvaderen als houtvester of boeren hun sporen nalieten. Hij schreef verhalen om uit voor te lezen, hij schreef hoorspelen, publiceerde in tijdschriften en hield spreekbeurten.
In 1984 verhuisde hij naar Lemele, waar (zo beschreef hij zijn periode aldaar) ‘het altijd vakantie leek’. Hij kon zich helemaal op het schrijven richten.
Over het historisch gehalte van zijn verhalen zei hij (1990): “Alles wat ik (be)schrijf is zelden gebeurd, doch het geschiedt alle dagen”.
Broos schreef meer dan tweeduizend Sallandse verhalen. Hij was ook hofleverancier voor boeken in de Salland Reeks, lid van de Overijsselse en Sallandse Schrieverskring en van 1980 tot 1998 betrokken bij De Lemelervelder.
Hij overleed op 25 september 1998.
